Beschreibung

Secde, kulluğun en temel şeklidir ve insânın Allah karşısındaki hiçliğini/mahviyetini ifâde eden en anlamlı tavırdır. Secde, kıyâm edip rükûya eğildikten sonra gittikçe küçülerek kendini Allah'a verişin/fenânın en son basamağıdır. Secde, bir aşk ve yakınlık makâmıdır. Başka bir ifâde ile secde, insânın en değerli duyuları kendinde toplayan yüzünü/vechini, Allah'a teslimiyetin, şükrün, sevgi ve saygının en ileri aşaması olarak yere koymasıdır. Secde ŞYalnız sana kulluk eder, yalnız senden yardım dileriz âyetinin tecellî ettiği bir tevhîd eylemidir. Secde, bedenen alçalırken rûhen yükselmenin yani bir anlamda Şmi?râcın başlangıç noktasıdır.
Secde, Şyokluğun farkındalığıdır ve Allah ile kul arasında perdenin kalktığı andır. Secde insânın kendi varlığının bir vehim olduğunun idrâki ve yalnızca Allah esmâsının var olduğunun itirafıdır. Secde, ŞEzelî Ahde yani ŞElest Bezmine geri dönmenin adıdır. Secde, yeryüzünü bize mescid kılan Allah ile bütünleşmek, ŞSâcid, Mescûd, Secde, bir olmaktır. Namazın secdesi alnı yere koymak, gönlün secdesi ise hep Allah ile olmaktır.
Secde, gece boyunca kendini Allah'a adayanların ve Rabblerinin rahmetini dileyenlerin alâmetidir. Secde, Şbilenlerle bilmeyenlerin bir olmayacağının işâretidir. Secde, kişinin Şkendi kadrini bilmesidir. Secde, ŞAhsen-i takvîm, yani en güzel kıvamda yaratılmış olan insânın, kendi derûnundaki bu özellikleri keşfetmesidir. Secde, Hz. Peygamber'in Şel-Fakru fahrî yani ŞFakirlik övüncümdür şeklindeki kutlu sözünün sırrına ermektir. Kısaca secde, ancak secde edenlerin yaşayacağı bir yakınlıktır. Secdelerini ŞUbûdiyyet mertebesinde, ulûhiyyeti idrâke dönüştürenlere selâm olsun...