Beschreibung

Mülkün sâhibi konusunda Kur'ân'da yer alan en çarpıcı âyetlerden birisi Mü'min Sûresi 16. âyettir. Bu âyetin sonunda, Allah'ın kıyâmet gününde huzurunda toplayacaðı insânlara Bu mülk kimindir? þeklinde hitap edeceði anlatılmaktadır. Bu hitap, duyma basîretine sahip olanlar için yaþadıðımız âlemde her an yenilenmekte; nefsimiz, dolayısıyla bizim zannettiðimiz ve sâhiblendiðimiz bedenimizin/varlıðımızın da aslî sâhibinin Allah olduðu gerçeðini bize hatırlatmaktadır.
Kur'ân, Allah'ın göklerin, yerin ve her ikisi arasındaki varlıkların Rabbi/sâhibi ve yaratıcısı olduðunu sürekli vurgular. Bunun irfânî anlamı, tüm bu varlıkların Allah'ın tecellîsi olduðu gerçeðidir. Öyleyse âleme böyle bir gözle/anlayıþla bakan bir kiþi, bu âlemin her zerresinden/vechinden kendini izhâr eden Allah'ın Bu mülk kimindir? sözünü can kulaðı ile duymaktadır. Böyle bir sözü duyanın ise kendisine varlık vermesi, yaþadıðı mülke benim demesi artık mümkün müdür? Göklerin ve yerin mülkiyetinin/egemenliðinin yalnızca Allah'ın olması, bu ikisi arasında insânın hizmetine verilen her varlıðın birer emânet olduðu gerçeðini de bize hatırlatmaktadır. Bu noktadan bakıldıðında Rûh'un taþıyıcısı olan beden de diðer varlıklar içerisinde insâna verilmiþ en anlamlı mülktür. Çünkü Allah'ın tasarruf ve tecellîsinin kemâline yalnızca insânın bedeni/mülkü vasıta olmaktadır.
Allah'ın lütfu ile ferdî kıyâmetlerini yaþayarak nefsâniyetlerini kendi rûhâniyetlerinde ifnâ/yok edenler sonunda kendilerinin zannettikleri variyetlerinin yani beden mülklerinin kendilerine ait olmadıðını yakînen keþfetmiþlerdir. Artık onların cesedinden, nefsinden ve Rûh'undan iþleyen Hakk'ın fiilleri ve isimleri olmuþtur.