Beschreibung

"Endülüs'e Aðıt" CD Hediyeli

Endülüs'e Aðıt Þiirler

Endülüs Mersiyesi: Ebu'l - Beka Sâlim b. Þerif
Allah'ın Ülkesi: Muhammed İkbâl
Gırnata: Fevzi Maluf
Atlılar: Osman Sarı
Hüzün Þiiri: Osman Sarı
Atlının Þarkısı- 1860: Frederico Garcia Lorca
Atlının Þarkısı: Frederico Garcia Lorca

İspanya toprakları, miladi 711'de Târik bin Ziyad'ın kumandasındaki Müslüman kuvvetler tarafından fethinden 1492'de son Gırnata Emîrliði'nin yıkılıþına kadar 781 yıl bütünüyle veya bölgesel olarak Müslümanların yönetiminde kalmıþtır.
Bu süre zarfında tedricen İspanya nüfusunun yarısından fazlası İslâm ile þereflenmiþti.

Peki, 1492 sonrası bu Endülüs-ya da İspanya Müslümanlarına ne oldu?

Reconquista hareketi ile ülkeyi ele geçiren ispanya Krallıðı neler yaptı da bunca Müslüman nüfus âdeta buharlaþtı?

Engizisyon tarihiyle ilgili araþtırmalarıyla tanınan Amerikalı tarihçi Henry Charles Lea, İspanya engizisyon kayıtlarından olup bitenlerin fotoðrafını çıkarıyor: Katliam, soykırım, zorla vaftiz, ardından hayatın her alanına müdahale ve son olarak hazin bir sürgün serüveni. İspanya'nın bu çalıþkan, mesleðinde mahir ve üretken Müslüman halkı, ülkede Katolik inancı dıþında hiç bir dine yaþama hakkı tanımayan Krallık ve Papalıðın müþterek karar ve uygulamalarıyla tarihte bir baþka örneði gösterilemeyecek baðnazlıðın kurbanı olmuþlardır.

Önce din adamları üzerinde baskı kuruldu, ardından kitâpları toplatılıp yakıldı. İkna çabaları yetersiz kalınca tertiplerle erkekleri katledildi, kadınları Köleleþtirildi, çocukları Hıristiyan ailelere daðıtıldı. Diðer bölgelerdekiler zorla ve topluca vaftiz edildi. İdarî görevde bulunanların iþine son verildi. Etrafı duvarlarla çevrili, mahallelerde yaþamaya zorlandılar. Evlilikleri gayrimeþrû ilân edildi. İsimleri deðiþtirildi; Domuz eti yemeye, içki içmeye zorlandılar. Yüzyıllardır giydikleri kıyafetleri Yasaklandı. Arapça konuþmaları ve yazmaları yasaklandı. Camiler kiliseye çevrildi. Hamamları yıkıldı, evlerinde dahi yıkanmaları istenmiyordu. Silâh taþımaları yasaklandı. Ödemek zorunda oldukları ve her geçen gün artırılan vergilere yeni yeni kalemler eklendi. Hayat alanları iyice daraltıldı. Bunlarla da yetinmediler. Sonunda "Eski Hıristiyanlar" dıþındaki bütün unsurların İspanya'yı en kısa sürede terketmesi istendi ve gereði zorla yapıldı. Bütün nüfusun dörtte üçüne yakın bir kısmı sürüldü. Kimi yollarda, kimi gittikleri yerlerde helak oldu, çok az bir kısmı bugünkü Fas ve Cezayir üzerinden Afrika'ya ve Fransa üzerinden Avrupa'ya daðıldılar.