Beschreibung

Ebû Süfyan devesine atlayıp hızla yola koyuldu ve Mekke'ye girdi. Avazı çıktıðınca þu duyuruyu yaptı:
Ey Kureyþ topluluðu! Muhammed, karþı konulmaz bir orduyla geldi. Kim Ebû Süfyan'ın evine sıðınırsa emniyettedir!
Korku ve endiþeyle atan yürekler, göðüs kafeslerine sıðmaz oldu. Bütün gözler koþarak gelip kavmini uyaran, onları canlarını kurtarmaya davet eden Kureyþ liderindeydi. Ebû Süfyan'ın sesi Mekke evlerinde yankılandı. Eþi Hind binti Utbe'nin kulaðına kadar vardı. Sinirlenen Hind, yerinden fırlayarak hızla dıþarı çıktı ve kocasının yanına gitti. Kin ve nefretinden patlayacak gibiydi. Çünkü Hind babası Utbe, amcası Þeybe ve kardeþi Velid'i öldüren Muhammed ve ashabından intikam alma umuduyla yaþıyordu. Kocasının içindeki nefret ateþini, küllendikçe yeniden körüklüyordu. Yılların mücadelesinin teslimiyetle sonuçlanmasını kabul edebilecek miydi? Bu zilleti asla kabul edemezdi.
Ebû Süfyan'ın yanına vardı. Öfkeyle körelen yüreði kinle dolmuþtu. Kocasının sakalından tutarak baðırdı:
Ey Galiboðulları, bu ne dediðini bilmez ihtiyarı öldürün.
Sonra kocasına döndü:
Halkın gününü berbat ettin!
Koþup sesine gelen halka Hind:
Savaþıp kendinizi ve yurdunuzu savunsanıza, diye çıkıþtı.
Ama Ebû Süfyan kendisini hiddetle uyardı:
Sus ve evine gir!
Sonra Mekkelilere dönerek durumun ciddiyetini bildirdi:
Yazık olacak size! Bu kadına aldanıp canınızdan olmayın! Muhammed, karþı koyamayacaðınız bir orduyla geldi. Kim Ebû Süfyan'ın evine girer ve sıðınırsa emniyettedir.
Ebû Süfyan'ı dinleyenlerin bir kısmı evlerine koþarken, bir kısmı da sıðınmak için Kâbe'ye yöneldi. Ancak bazıları korkuya kapıldı. Hz. Peygamber'in, isterse Kâbe'nin örtüsüne sarılmıþ bir hâlde bulunsunlar, bazılarının öldürülmelerini emrettiðini duymuþlardı.
...