Beschreibung

Lemaât XIII. yüzyıl Anadolu coðrafyasında kaleme alınmıþ bir sûfî metnidir. Döneminde ilgiyle karþılanmıþ olan bu metin, Sadreddîn Konevî tarafından Fusûsul-Hikemin lübbü/özü olarak nitelenir. Bu yüzden olsa gerek, ilgili literatürde Fusûsun Fars dilinde yapılmıþ bir þerhi olarak anılır. Gerçi eser sistematik anlamda bir Fusûs þerhi deðildir, ancak eserde Fusûsun bâzı cümlelerine rastlanması ve eserde tamâmen zuhûra geliþin tasvîrine dönük bir dil kullanılması böyle bir kabûlün doðmasına yol açmıþ olmalıdır. Lemaât, aþkı merkeze koyan sûfî metinleri içerisinde çıðır açıcı bir yeri bulunan Ahmed Gazzâlînin Sevânihul-Uþþâkı ile üslupça benzerlikler taþır, zâten bunu Fahreddîn-i Irâkî de eserinin giriþinde açık bir þekilde dillendirir. Taayyünden münezzeh hakîkatin ya da aþkın, taayyün aþamaları yâni merâtib-i vücûd veya merâtib-i aþk eserin bütününün konusudur. Lemaât metninin elinizdeki bu yayını, son dönemin önde gelen sûfîlerinden Fusûs ve Mesnevî þârihi, mûsikîþinâs Ahmed Avni Konukun tercüme ve muhtasar þerhidir. Ahmed Avni Bey, Lemaâtın en yaygın ve en açıklayıcı þerhlerinden birisi olan Abdurrahmân Câmînin Eþiatül-Lemaâtını merkeze almak sûretiyle metinde kapalı olduðunu düþündüðü cümleleri þerh ve îzâh etmeye çalıþır. Ayrıca diðer tasavvuf klasikleri Fusûs, Mesnevî ve Gülþen-i Râz Ahmed Avni Beyin ana mürâcaât kaynakları arasındadır. Dolayısıyla her ne kadar kendisi, çalıþmasını Kitâb-ı Lemaât Tercümesi þeklinde isimlendirmiþ olsa da aslında eser muhtasar bir þerhtir. Ahmed Avni Beyin tercüme ve þerhini yaptıðı Mahmûd-ı Þebusterînin Gülþen-i Râz adlı eserinden sonra, yine Ahmed Avni Konukun Türkçeye kazandırdıðı ve Ercan Alkanın yayına hazırladıðı Fahreddîn-i Irâkînin Lemaâtını günümüz okurunun istifadesine sunan yayınevimiz tasavvuf kültürümüzün klasiklerini yayımlamaya devam edecektir.