Beschreibung

Padiþahlardan münzevi derviþlere, yazarlardan hac yolculuðu yapanlara kadar farklı kesimlerden İranlılar İstanbul'un 19. yüzyıldaki halini anlatıyor. Kiminin bakıþları sarayların ihtiþamına, baloların þatafatına, saltanatın lüksüne; kimininki çamurlu sokaklara, yoksul insanlara, ahþap evlere; kimininki de Galata'nın eðlence ve gösteri hayatına kayıyor. Aynı küçük coðrafyada türlü yaþam tarzları ve hatta deðiþik iklimler yan yana varlıðını sürdürüyor.

Þehrin hanları, hamamları, kahvehaneleri, tekkeleri, sarayları, mahalleden mahalleye yolcu taþıyan gemileri, dar sokakları, aðaçları, dereleri eþsiz biçimde zihnimizde canlanıyor. Gezginler eski İstanbul'un gündelik hayatının farklı veçhelerini olduðu gibi Osmanlı Devleti'nin son demlerine dair gözlemlerini de aktarıyor; kendi kültürleriyle karþılaþtırarak, kimi zaman hayranlıkla, kimi zaman da kınayarak...

19. yüzyıl Osmanlı baþkentinin hayatını İran kültürünün süzgecinden geçirerek aktaran bu özgün metinler, İstanbul'a farklı bir gözle bakmanızı saðlayacak.

'Evler þahane, keseler boþ, cami ve mabetler eþsiz ve görkemli ama namaz kılan nadir ve azdı. Âlimler ve kadılar þehvet ve para peþinde olup þeriatın gelenek ve göreneklerini atıp heves ve þehvette boðulmuþlardı. İslâm dininin kanunlarını atıp Frenkler gibi yarım yamalak kanunlar yapmıþlardı. Oradan kovulmuþ, buradan da geri kalmıþlardı. Ne bu dünyaları için ne de ahiretleri için hayırlı bir þey yapıyorlardı. İslâm sadece isimden ibaretti, vesselam!'