Beschreibung

'Desem ki ‘Dünyanın merkezi, bir Batı Asya, Ortadoðu, Mezopotamya, Doðu Akdeniz, Türkiye, Kürdistan, Güneydoðu Anadolu, Dicle, OHAL... kenti olan Diyarbakır'da, bir gecekondu þehri olan Baðlar'da, tren garı ile Göçmenler Caddesi'nin kesiþtiði noktadaki Þeytan Pazarı'dır... İnanmazsan ölç de bak!''

Mehmet Atlı, kozmopolit bir geleneksel þehirden bir Cumhuriyet taþrasına dönüþerek yıldızı sönen, son dönemde ise metropolleþen ve yeni kimlikler edinerek yıldızı yeniden parlayan Diyarbakır'ın çehrelerini anlatıyor. Mimar gözüyle, edip zevkiyle, hemþeri muhabbetiyle...

Surlara bakıyor; duvarların þehir kuran ve biçimlendiren iþlevini görüyor. Gazi Köþkü'ne bakıyor; resmî tarihi ve onun örttüðü kadim tarihi görüyor. Dicle'yle kentlilerin iliþkisine bakıyor. Parkların, kamu binalarının, ortak alanların, mahalle-sokak adlarının 'anlamına' bakıyor. Diyarbakır'da cemevinin 'anlamına' bakıyor. Diyarbakır'ın bir 'Türk þehri' olduðunu söyleyegelmiþ milliyetçi propagandaya Mehmet Atlı, 'Evet, bir Türk þehridir de' cevabını veriyor: 'Bir Roma, Latin-Yunan, Ermeni, Süryani, Arap, Kürt, Muhacir, Güvercin, Sur ve Çingene þehri olduðu gibi aynı zamanda Türkler ve Türkçe de yaþamaya devam ettiði için böyledir bu.' Bir kent tarihinin yazılabilmesi için yalnız milliyetçiliklerin deðil folklorik tahayyülün de aþılmasına ihtiyaç olduðunu vurguluyor yazar.

Diyarbakır için modern bir þehrengiz...