Beschreibung

Köy dediðin köylüye benzer. Köylü de kendine. Birbirine benzeyen her þey gibi benzerinde yok olur. Malûm, köylü kitabın ortasından konuþur; bu yüzden hep bir hikâyenin ortasında kalır. Bir hikâyenin ortasındaysanız, ortada hikâye yoktur elbette. Mürselli Köyü de iki köyün ve onların hikâyesinin ortasında kaldıðı için kendi hikâyesinin peþine düþmüþtür, istemeden de olsa...

Tarla taþlı, köy hıþırtılı, uykusu tatlı, yorganı bitli… Arabaþı çorbası, Hz. Ali'nin çift baþlı kılıcı, yaylıma çıkan keklikler, günahlarımızın annesine yazılan þiirler, Heykel'in ora, Posta Caddesi, Bentderesi ve Terbiyesiz Üsüyün, Bitpazarı'nın tozlu kalabalıðı, Saimekadın konduları… 'Ciðerim' diye lafa giren Þükrü Aðbi söyler misin kim okur Çalıkuþu'nu?

Ethem Baran, hayat durma noktasına geldiðinde kasabayı, rüzgârlı hayalleri, masalsı fısıltıları, büyük þehrin kenarlarını anlatıyor. Zira, elle tutulur bir tenhalıðın hikâyeleri. Aðır aðır konuþan köyler ve sokaklarla ilgili. Kederli ıssızlıklar.