Beschreibung

Birinci Dünya Savaþı, ülkemizde yeterince araþtırılmamıþ bir konudur. Bu savaþ ile edebiyat ve propaganda arasındaki iliþki ise neredeyse bütünüyle ihmal edilmiþtir. Erol Köroðlu'nun kitabı iþte bu boþluðu dolduruyor. Propaganda alanındaki baþarının ülkelerin geliþmiþliðine göre deðiþtiðine iþaret eden yazar, Osmanlı Devleti'nin bu yöndeki çabalarını ve baþarısızlıðını derinlemesine araþtırıyor. Yazara göre, ulus-devlet oluþumu açısından bütün dost ve düþmanlarının gerisinde kalan, propaganda için gerekli maddî altyapıdan yoksun olan Osmanlı İmparatorluðu, edebiyat ve kültürünü seferber etmekte çok zorlanmıþtı. Osmanlı aydınları, cepheye ve cephe gerisine yönelik bir propaganda alanını oluþturmayı bir türlü baþaramamıþ, en sonunda, savaþın yol açtıðı olanaklardan da yararlanarak asıl eksiðe, ulusal kültürün ve kimliðin inþasına yönelmiþti. Birinci Dünya Savaþı deneyiminin 1914-1918 arası edebiyattaki sorunlu temsiline odaklanan çalıþma disiplinlerarası bir yaklaþım sergiliyor; dönemin savaþla ilgili edebî ürünlerini, üretildikleri tarihsel baðlamla etkileþimleri doðrultusunda konumlandırarak yorumluyor. Millî kimlik inþası, savaþ propagandası ve Türk edebiyatı konusunda kapsamlı tahliller sunan kitap, kendi alanında birinci sınıf bir tarihçilik örneði.