Beschreibung

'Annemin öldüðünü anlatma, onun etkisi altında olduðum için kendisini sevdiðimi düþünmesin.'

'Tamam Galip.'

'Karanlıkta uyuyamadıðım için gece lambasını açık bıraktıðımı anlatma, beni ottan boktan korkan biri zannetmesin.'

'Tamam Galip.'

'İlk defa âþık olduðumu anlatma, beni bu konularda tecrübesiz biri zannetmesin.'

'Tamam Galip.'

'Geçen sene el frenini çekmeyi unutup Kartal'ı boklu dereye yuvarladıðımızı anlatma. Malının kıymetini bilmeyen biri olduðumu düþünmesin.'

'Tamam Galip.'

'Babamın orospu çocuðu olduðunu anlatma. Onu bizzat ben anlatmak istiyorum.'

'Tamam Galip.'

Gecenin ilk müþterisi olan, sabahçı kahvelerinde, çorbacılarda ayılan genç adamlar. Bazen en anlamsız yüzü yaþamanın ve bazen yel deðirmenini arayan içli bir hatıra. Henüz ölmemiþler ve ölümle tanıþmamıþlara yazılmıþ hikâyeler... Namluya sürülmüþ küfür... Büyümemiþ bir çocuk... Pati yapan arabalar, yutkuna yutkuna dinlenen þarkılar ve hayattan meseleler. Kutlanan yenilgiler, 'hayat kerpiçten bir gökdelen sevgili kardeþim, yanlıþ bir parantezde yaþıyoruz. Bırak konuþalım, iki çift laf edelim, yüz yüze bakıyoruz...'

Emrah Serbes, hayatı kendine katık eden, sokaktan çaðlayan bir sesle yeraltının dumanını anlatıyor bize. Bitmez bir ergen öfkesiyle kuyuya düþmüþ çocuklara sesleniyor.

Emrah Serbes'ten parça parça anlar, parça parça anılar, paramparça hikâyeler...