Beschreibung

'Ne zaman ve nereden edindiðimi hatırlamadıðım kelepçeyi ellerine arkadan taktım. Sürükleyerek içeri götürdüm. Kollarım kalınlaþmıþtı ama ayaðımda hastabakıcıların giydiði mavi terliklerden vardı. Afallamıþtım. Allahtan Can Alan kıpırdayacak halde deðildi. Yine nereden geldiðini bilmediðim bir koli bandı elimdeydi þimdi. Salonun ortasındaki halının üzerine bıraktıðım adamın aðzını kapatacak þekilde koli bandını baþında birkaç kez dolaþtırdım. Sıra paketlemenin son aþamasına gelmiþti. Avucumun içiyle Can'ın yüzüne, yüzünün ortasına birkaç kez vurdum.

‘Kımıldama, sıkarım kafana, ayaklarını birleþtir!'
Ayak bileklerini sıkıca bantlayıp dıþ kapıya yöneldim. Dıþarıda baþka biri duruyordu, bu adam bendim, üstelik tekerlekli sandalyedeydim.'

Genç bir dolandırıcı, İmparator'un yeðeni Tilki Sadık, bir gün, hiç ummadıðı biçimde vurulur. Belkemiðine oturan bir kurþunla, bir kara deliðe düþer gibi hayatı deðiþir. Senelerce Aloculuk yapmıþ, rol kesmiþ, yemlemiþ... Tilki'nin günleri, titanyuma mı vidalandı? Yoksa artık sandalyede dik oturmalı, on beþ dakikada bir push up mı yapmalı?

Emrah Polat, garip, yaralı, kahırlı, vicdanı unutan ve hatırlatan bir hikâye anlatıyor. Alocu Tilki'nin Serencamı, kirli bir adamın küskünlüðünü, iç dökmelerini trajikomik bir dille resmediyor. Muzip, karanlık ve soðuðu bilen bir soðuklukla.