Beschreibung

"Annem yıllar önce bana 'Bir kadın aranmak istemiyorsa, onu asla arama. Bazı kadınlar, sen onları ara diye aranmak istemiyormuþ gibi yapabilir. Onları da arama. Aranmak isteyen bir kadını da arama, bırak o seni bulsun,' demiþti. Annemin bütün öðütlerine uysaydım zaten þimdi bambaþka yerlerde olmam gerekirdi.

Ama bu öðüdüne uymanın pratikte mümkün olup olmadıðını bilmiyorum. Aslında basit görünüyordu: 'Asla kadınları arama.' Doðrusunu isterseniz arayacak pek kadın tanıdıðım da söylenemez. Onları da aramayarak kaybetmek çok mantıklı gelmiyor. Þimdi tek yaptıðım þey bir kadını, üstelik tanımadıðım bir kadını aramak. Üzgünüm anne."

Güzel ve kirli İstanbul, uyumayan þehir, lanet þehir! Caddelere sıralanmıþ adalar, balkonlara serilmiþ, vitrinlere istiflenmiþ hayatlar. Alıþılmıþ ıstıraplar, canhıraþ ve beklenmedik çıðlıklar, siren sesleri, Marmara Denizi. Herhangi bir yerden herhangi bir yere giden yolcular ve güzeller güzeli kayıp bir kadın. 'Bulabilir misiniz?'2002 yazı, Dünya Kupası, Kemal Derviþ, İsmail Cem, þu, bu... Borsa inip çıkıyor; CMUK zuhur etmiþ, Ece Ayhan ölmüþ. Nerde bu kadın?

Süreyya Sami, beyhude zaman usancıyla televizyonu zaplarken, saða sola bakınırken, iþ iþte, o kadının peþine düþüyor. Yanında yıkık dökük senelerle dolaþan, cehalet ambarlarında gezinirken hiç susmayan sinik bir adamla tanıþıyoruz. Teþkilattan ayrılmıþ, kendiyle konuþmaktan yorulmuþ, uzun cümleler kuramayan bir adamın polisiye defteri açılıyor böylelikle.