Beschreibung

'Bir þey sunulmuþtu bana, bir hediye, bir meyve. Ama ben o meyveden tadamadım, gök erik gibi kaldı avcumda dünya. Þimdi ben uykusuzum, yalınayaðım, kendimle meþgulüm. Kapımın önünde boþ peynir tenekeleri, yaðmur suyu biriktiriyorum. Kendi kendime, sanatçı tecrübe edinemeyen insandır, diyorum, bu dünyada hiçbir tecrübesi olmayan insandır ama þimdi sen karala bunun üstünü, yırt sen bunu, olmadı çünkü, olmadı iþte. Nafile.'
Bir intiharın çevresinde, insanlar...
O kızın intiharıyla birbirlerine yaklaþan...
Kendi içlerine ve geçmiþe dalan...
Onu kaybetmenin acısıyla baþka sevdiklerine eðilen...
Nasıl da mühimdir aþk sakarlıkları, sevgi ihmalleri; nasıl hayat kurtarır eþin-dostun bakım, onarımı...
Barıþ Bıçakçı'dan, yine usul usul edebiyat.

'Barıþ Bıçakçı'nın dingin, gösteriþsiz, suskusundan güç alan öykülerinin son zamanlarda okuduðum en güzel öyküler arasında olduðunu söyleyebilirim. Ne anlattıðı sanki önemli deðilmiþ, ama anlatım biçimi ve diliyle de sıradanmıþ gibi görünüyorsa size, okuma alıþkanlıklarınızı adam akıllı gözden geçirmeniz gerekir.'
Semih Gümüþ