Beschreibung

Dolanıklığın gölgesinde büyüyen her insan bir iz bırakır; kimi kök olur, kimi rüzgâr, kimi yalnızca ses. Tan-rı'nın aynaya düşürdüğü ışık, bazen bir çatlaktan sızar bazen de karanlığın içinden yükselir. Her hâl, insanın kendine varışının yeni bir adımıdır; her bağ, kendini yeniden tanımanın bir yolu.
Ve en sonunda, bütün yollar sessizce aynı yere çıkar: Şimdi'ye. Şimdide var olma hâline...

Girizga?h
Her s?eyin sesi sustug?unda geriye yalnızca tek bir 'ha?l' kalır. O hâl, olma hâlidir. Var olmak, sanıldıg?ı kadar mes?akkatli olmamasıyla beraber tek du?ze bir alıs?kanlıktır da. Kabul, karar bizzat o 'ha?l' ic?inde olana ait-tir.
Gec?mis?in telas?ı, geleceg?in merakı yoktur o anda. O an ki ha?l'in bizzat kendisidir.
Kalem, kâğıda do?ku?ldu?. Kâğıt, ne c?ok s?ey anlattı; bakan go?zu?n duyma yeteneg?ine kalmıs?! Gec?mis?, s?imdi ve geleceg?in ortak kaleminden satırlara sıc?rayan do?ku?ntu?ler var. O do?ku?ntu?ler ki etin, kemig?in ve ruhun bir anlık bulus?ması. Belki sarı odalardan belki bug?ulu camlardan hatıralara yansıyan, anı kutularına do?ku?len cinsten... Evrende her s?eyi kapsayan o do?rt hâlden daha kuvvetli ve onlardan c?ok daha bu?yu?k bir s?ey bu. Hepsinden daha bu?yu?k; yalnızca bir 'ha?l'...
I?nsan her ha?linden sorumludur. I?nsan, her ha?line dokunaklıdır. Yazdıg?ı yazılar, el yazısı da olsa s?iir de olsa du?z yazı da olsa yine bir olma-ha?li ic?erisindedir. Bazen aynalarda bir go?z go?ze gelis? ile kendisiyle kalakal-ma-ha?li ic?erisindedir. O an, o anın ic?indedir. Ve belki de insan, hic?bir zaman olmaya deg?il, yalnızca oldug?u ha?liyle kalmaya yazgılıdır.