Beschreibung

İbrahim Yanya'dan ayrılmalarından birkaç gün önce sabah namazından sonra eve dönmedi. Önce aþaðıya göl kenarına indi. Kafasının içinde bin bir tane anı, kale duvarlarını saðında bırakarak uzun uzun yürüdü, sonra geldiði yol-dan geri dönerek Kaleiçine girdi. Döne döne yukarı çıkan yolda yavaþ yavaþ ilerliyordu. Çocukluðu, ilk gençliði, bu sokaklarda arkadaþları ile gezmeleri, tüm hayatı gözünün önünden bir film þeridi gibi geçmekteydi. Yukarı düzlüðe geldi-ðinde nefes nefese kalmıþtı. Fethiye ve Aslan Bey Camiilerinin cemaati çoktan daðılmıþtı. Saðda solda birkaç ihtiyar erkenden ısınan bu güzel Temmuz saba-hında henüz doðan güneþin altında oturmaktaydılar. İbrahim yürüdü, aþaðıda Pamvotis Gölü ve üzerindeki kocaman bir çiçek gibi duran adaya baktı. Havada en ufak bir kıpırtı yoktu. Gölün üzerinde sıcak havanın oluþturduðu ince tül gibi bir buðu asılı kalmıþ gibi durmaktaydı. Bu görüntüyü sanki belleðine kazırcası-na uzun uzun baktı. Doðup büyüdüðü ve bu yaþına kadar ömrünü geçirdi-ði güzel Yanya'sından ayrılacak olmak içini sızlatıyordu. Yüzyıllardır atalarının yaþayıp öldüðü bu topraklarda o da yaþamının sonuna kadar kalmayı ve buraya atalarının yanına gömülmeyi ne çok istediðini fark etti. O ana kadar bir an evvel vatana, Türkiye'ye gitme düþüncesi baskındı ama iþte burada, bu emsalsiz manzara karþısında gerçek duyguları su yüzüne çıkmıþ, gözlerinden iki damla yaþ hâlinde dökülmeye baþlamıþtı. O her zaman sert olan yüz hatları yumuþa-mıþ, âdeta çaresiz bir çocuðunkine dönmüþtü. Cebinden mendilini çıkarttı, yü-zünü sildi. Sonra geldiði yoldan hızla aþaðı indi...