Beschreibung

Dünya deðiþiyor, hayat deðiþiyor, mevsimler deðiþiyor , bizler deðiþiyoruz.
Deðiþmeyen tek þey ise biz insanoðluna ait ulvi duygular.
Aþk, sevgi, ayrılık, ölüm...

İnsanoðluna has bu ulvi duygulardan az çok herkes nasibini alır. Bu duygulardan azami derecede nasiplenmek isteyen insan bu duyguları anlık yaþamamalı, sadece dünyada karþılıðını aramamalı...

Karþılıðını bu dünyada almaya çalıþmak; grip bir insanın yemek yemesine benzer. Yemekle karnı doyar; ama hiçbir lezzet alamaz. Yemek beþ duyu organıyla yenildiði zaman lezzet verir, insana has duygular da böyledir. Hem halka hem hakka bakan yönü vardır. Bunu keþf ettikten sonra ve böyle bakabildikten
sonra yaþam anlam kazanıyor, duygular tat veriyor.