Beschreibung

İlk anneler günü hediyemi aldıðımda evli deðildim, doðal olarak anne de deðilim. O zaman nasıl olur gibilerinden bir soruyu duyar gibi oluyorum. Birkaç aylık memureydim henüz. Ailemin yaþadıðı kasabaya 25 km mesafedeki þehir merkezinde, küçük bir daire kiralamıþ, burada ilkokul ikinci sınıfa giden erkek kardeþimle birlikte kalıyorduk. Babamız yeni vefat ettiði içindir ki, geride kalan biz kardeþler, hayatımıza hüzünlerimizi katık edip, ümitlerimizi yeþertmek için birbirimize kenetlenmiþiz. Ben maddi yönü baþta olmak üzere, bu mini birlikteliðe kol-kanat olmuþum. Kardeþim de manevi olarak Birbirimizi tamamlayan, var olma mücadelesi veren yoðun bir gayret içine girmiþtik. Sert geçen kıþ aylarında doðru dürüst ısıtamadıðımız ahþap dairemizde yetimliðin, kıt bütçe ile geçinebilme fedakârlıðının âdeta sınavını veriyorduk. Yine de mutlu sayılırdık. Maaþımı
aldıðım günün akþamı küçük bir bayram yaþardık.