Beschreibung

Aynaya baktı,
Güzel olan ne varsa yanaklarından akıyordu..
Tutamadı,
Avuç içlerine sıðmadı bir türlü kırılganlıðı..
O, o kadar küçüktü iþte. Bir o kadar da masum..
Ama yine de cesaretliydi..
Hep en hafifini, en meþrebini seçti kelimelerin.
Ne dese, ne söylese hissettikleri karþısında az kalırdı çünkü
Avazı çıktıðı kadar küfretmeliydi..

O, o kadar yalnızdı ki
Ne kadar sevse iflah olmazdı teni..
Küçüktü bir kere, güvercinler gibiydi yüreði
Dokunsan duracaktı, bıraksan gitmeye meyilli..

Hayatı boyunca ip üzerinde bir türlü yürümeyi beceremeyen bir cambazdı o,
İpleri dolandı bir gün bacaklarına,
İþte o gün bu gündür,
Hangi aðır lafı hangi cümleye satacaðını,
Dünyanın neresine sokup rahatlayacaðını þaþırdı.
Yani
Küfretmeyi de beceremedi,
Güzel cümleler türetip kafiyesine denk hayatların içinde ölmeyi de...