Beschreibung

Arı Usun Eleştirisi 1781'de çıktı ve ilk tepkiler olumsuzdu. İkinci ve gözden geçirilmiş yayım 1787'de çıktı ve bunu çok geçmeden 1790'da bir üçüncü basım, 1794'te bir dördüncüsü, bir yıl sonra izinsiz bir basım, ve 1799'da beşinci basım izledi. Sonuç felsefenin bir kez de Alman dilinde doğuşunun başlangıcı oldu. Kant'ın zamanı azdı, ve hızla yazdı: Bir Bilim Adamı Olarak Ortaya Çıkabilecek Gelecek Bir Metafizik İçin Önsöylemler (Prolegomena zu einer jeden künftigen Metaphysik die als Wissenschaft wird auftreten können) (1783); Kılgın Usun Eleştirisi (Kritik der praktischen Vernunft) (1788); Yargının Eleştirisi (Kritik der Urteilskraft) (1790); Salt Us Sınırları İçersinde Din (Die Religion innerhalb der Grenzen der blossen Vernunft) (1793); Ahlak Metafiziği (Die Metaphysik der Sitten) (1797).
Kant değerli bir felsefecinin değerbilir bir ekinde duyabileceği mutluluğu duyarak öldü (12 Şubat, 1804). Ve dünya için tam yanıtlar bırakmamış olsa da, bir yanıta olan inancı bozmamaya özen gösterdi, giderek Eytişimi modern Avrupa bilincinde yeniden dirilterek felsefi çabayı bir kez daha o çok umutsuz olduğu Gerçekliğe yaklaştırdı. Onunki insan ussallığına ve dolayısıyla özgürlüğüne duyduğu güvenin önüne geçemeyen zoraki, giderek yapay bir kuşkuculuktu, çünkü varoluşun anlamına sıkı sıkıya sarılmıştı, çünkü onun için varoluşa sürekli hayranlık ve saygının iki sonsuz kaynağı vardı: "Üstümdeki yıldızlı gökler ve içimdeki ahlaksal yasa."