Beschreibung

Principia Newton'ın yaþamı sırasında ilk kez 250 kopya olmak üzere 1687'de, ikinci kez 750 kopya olmak üzere Cotes tarafından 1713'te, ve üçüncü kez Pemberton tarafından 1726'da yayımlandı. Latince metin 1729'da Andrew Motte tarafından İngilizce'ye çevrildi. Florian Cajori çeviriyi gözden geçirdi ve metne tarihsel ve açıklayıcı notlar ekledi. Principia üç kitaptan oluþur. Birincisi cisimlerin boþ uzaydaki devimlerini, ikincisi direnç gösteren bir ortamdaki devimi, üçüncüsü güneþ dizgesinin fenomenlerini, kuyruklu yıldız yörüngelerini, tedirginliði ve yıldızların paralakslarını ele alır ve ünlü "Genel Not"u kapsar.


İÇİNDEKİLER

Newton'ın Birinci Yayıma Önsözü 9
Newton'ın İkinci Yayıma Önsözü 13
Cotes'un İkinci Yayıma Önsözü 15
Newton'ın Üçüncü Yayıma Önsözü 37
Tanımlar 39
Devim Belitleri ya da Yasaları 55

KİTAP I. CİSİMLERİN DEVİMİ
KESİM 1. İlk ve son oranlar yöntemi 75
Kesim 12. Küresel Cisimlerin Çekim Kuvvetleri [Ön. 75-76] 89

KİTAP III. EVRENİN DİZGESİ
(Matematiksel İrdelemede) 93
Felsefede Uslamlama Kuralları 95
Önermeler 4-6 (Yerçekimi Üzerine) 98
Genel Not 105

EKLER
MEKTUPLAR VE PARÇALAR
1) Robert Boyle'a Bir Mektup [ETHER VE YERÇEKİMİ] 115
2) Oldenburg'a Bir Mektuptan [ÖNSAVLAR ÜZERİNE] 119
3) Richard Bentley'e Bir Mektup [TANRI VE YERÇEKİMİ] 120
4) Parça 1. ÞGerçek Dinin Kısa Bir Þeması," Newton'ın Bir Elyazmasından [EVRENSEL TASAR] Þ 126
5) Parça 2. Gerçek Dinin Kısa Bir Þeması," Newton'ın Bir Elyazmasından [TANRI VE DO?AL FELSEFE] 126
6) COTES'UN ÖNSÖZÜ ÜZERİNE NOT / H. S. THAYER 127

Çözümleme / AZİZ YARDIMLI 133
Sözlük 137
Tam İçindekiler Tablosu 139
Dizin 141


NEWTON HAKKINDA

Galileo'nun öldüðü yıl doðan Newton (1643-1727) kendinde olduðu gibi deðil, ama çaðdaþ bilim felsefeciliðinin onu görmeyi istediði gibi bilinir boþinançları altında ezilen bir simyacı olarak deðil, ama pozitivizmin ilk örneði olarak. Yaygın görüþü özetleyen bir yazara göre, "Sunduðu bilim görüþü, yazıþındaki duruluk, bulduðu yeni þeylerin sayısı öyle bir fiziksel ve matematiksel kavrayıþ sergiler ki, bilimde herhangi bir zamanda bir benzeri yoktur." Newton bugün nesnel, pozitif bilimcinin prototipi olarak kabul edilir, ve Philosophiae Naturalis Principia Mathematica ise "the opus that laid the foundation for modern science" olarak. Bu neredeyse tapınmaya varan tutumun arkasında Newton'ın kalkülüsü, evrensel yerçekimi yasasını, ve optik kuramını "keþfettiði" gibi "sıradan" bilgiler, herkesin bildiði "gerçekler" yatar.

Gerçeklerin böyle belirlenen Newton fenomeni ile ilgisi baþka türlüdür. Ve Newton'ı gerçekte olduðu gibi tanımak Fiziðe bir zarar vermeyecektir.
"En iyi" fizikçi olan Newton'ın olgun yaþamının en büyük bölümünde simya üzerine derlediði dev kaynakça 5000 kadar giriþten oluþur, ve konu üzerine yazıları matematik ve Þmekanik' üzerine yazılarının her birini çok çok aþar. Pozitivizm buna karþı çıkacak bir saltık gerçeklik ölçütü yoktur.
Newton bir özeðe doðru düþme deviminin sarmal bir yol izleyeceðini, ve yerçekimi kuvvetinin cisimler arasındaki uzaklıðın karesi ile ters orantılı olarak azalmadıðını, aslında hiçbir biçimde deðiþmediðini düþünüyordu. Sonunda Hooke tarafından düzeltildi. Principia'nın deneyimlerden tümevarım yoluyla türetilen enteresan kavramları arasında örneðin kütle = yoðunluk × hacım" da bulunur. Böyle þeyler peygamberlik karakterine zarar vermek yerine, tersine katkıda bulunurlar. Bir Arian olan Newton kuvvetin özdeðe özünlü olduðu biçimindeki özsel mekanik kavramın doðrulanmasını ateizm olarak gördü. Yerçekimi onun için Hermetik bir Tanrının İstenci, ve Uzay ise tanrısal sensorium, Tanrının duyu örgeni idi.
Kalkülüsün bulunuþuna gelince, bu bilim bugün de kullanılan notasyonu ile Leibniz tarafından bulunuþundan on yıl sonra Newton tarafından, ama iþe yaramaz bir akılar/fluxions yöntemi" ile bir kez daha bulundu. Tapınmak gereksinimi tapınma nesnesini yaratmada hiçbir zaman güçlük çekmemiþtir.