Beschreibung

İnsanlık hac ibadetini İbrahim (a.s) ile tanıdı. Bu ibadet þekli insanlar arasında belirli bir süre İbrahim (a.s)ın uygulamasına benzemekteydi. Allaha karþı olan kullukları Onun öðrettiði gibiydi. Onlar belirli bir süre inançlarında ve kulluklarında herhangi bir deðiþiklik meydana getirmediler. Ne zaman ki, bu insanların itikatlarında deðiþiklikler baþladı; iþte o zaman bu düþünceleri onların fiilerine yansıdı ve böylelikle İbrahimi düþünceden sapmalar baþ gösterdi. Böylelikle de ortaya İbrahimi hac ibadetinden ziyade kendilerinin meydana getirdikleri, menasikin ona göre þekillendiði bir hac ibadeti çıkmıþ oldu. İþte bu sapmalar Hz.Muhammed(s.a.v)ın hicretinin onuncu yılında yapmıþ olduðu Veda Haccına kadar devam etti. Allah (c.c) göndermiþ olduðu son peygamber Hz. Muhammed (s.av)e haccın nasıl yapılacaðını talim ettirecek, kıyamete kadarda bu uygulama devam edecekti. Ama ne yazıkki günümüz insanı da diðer ibadetlerde olduðu gibi, hac ibadetinde de İbrahimî uygulamanın dıþına çıkarak hac ibadeti sırasında olsun, öncesi ve sonrasında olsun, fiillerine Hz.Peygamber (s.a.v)in Veda Haccında bizzat bizlere bıraktıðı örneðe benzemeyen bidatler ortaya koymaya baþladılar.
Bu çalıþma Hz.İbrahim (a.s) ve Hz Muhammed (s.av)in ortaya koyduðu hacc ibadeti örnekliðini aslına uygun yapmaya acizane bir katkı mahiyetindedir.