Beschreibung

Kalabalık caddeler, arapsaçına dönmüþ trafik, akþamüstü vapura yetiþme telaþları, bazen deniz kenarı restoranlarda kaldırılan kadehler, dost sohbetleri, bazen kapıcı dairelerinden gelen serzeniþler… Þehrin her köþesinden kulaklarımıza ulaþan sesler, nefesler, ömrün dört mevsimi gibi önümüze serilen yaþamlar… Ne zaman gözlerimizi yaþartacak, ne zaman yüzümüzü güldürecek diye kestiremediðimiz heyecanlı, koþturmacalı, capcanlı hikâyeler, insan manzaraları…
Ali Hulki Cihan, üretkenliði ve samimi üslubuyla insan olmanın her halini en yalın biçimde yansıttıðı, bu çok içten öyküleri ile adından daha uzun yıllar söz edilecek genç bir yazar. Kalemini esirgemeden, korkusuzca kullanıyor. Kahramanları öyle canlı ki adına öykü dediðimiz aynanın karþısında çırılçıplak ‘insan'ın özünü görüyoruz.
Bam telimize dokunan öykülerinden birinde, 'Kebapçı Hıdır, beþ vakit namazını kılar, cumaları kaçırmaz ama yanındakileri sigortasız çalıþtırır. Müþteriye ne eti yedirdiði þüpheli. Bir resmi nikâhlı karısı var bir de sade imam nikâhlısı. İkisinden yedi çocuk. Kadınları, çocukları döver. Sorsan, ‘Dayak cennetten çıkma!'' diye tanımlıyor bir karakterini. Adamın duruþu sinirimize dokunuyor. Okurken sanki çekip içine alıyor metinler bizi. Anlatmak istediklerini içimizde duyuyor, tarif ettiði kokuyu alıyor, soðuðu hissediyoruz.
'Öyle bir þubat soðuðu vardı ki ellerim dondu resmen. İçeri geçtim. Burnuma kesif bir kimyasalla karıþmıþ sabun kokusu geldi. Birkaç saniye sonra alıþtım buna, artık kokmuyordu sanki. Suyu açtım. Verilen bezle sabunu köpürttüm. Kendim yapmak istediðimi de söyledim. Önce kollarını sabunladım. Sonra bacaklarını ve karnını. Göz ucuyla beni izliyorlardı. Anlayıp hemen gelip yan çevirdiler de sırtını sabunladım. Sonra bütün vücudunu duruladım zemzem suyuyla. Ellerinden öptüm. Baþını okþadım. Çenesini bezle baðladılar. Beyazlara sarıp sarmaladılar. Hayatımın en zor dakikalarıydı ama daha önce hiç tatmadıðım garip bir huzur kapladı içimi dıþarı çıkınca…' diye sıralıyor kelimelerini bir baþka öyküsünde. Kendimizi metnin akıþına kaptırdıðımız yerde boðazımızdaki düðümü geri itip bir kabule varıyoruz.
Kuþkusuz duyguyu okuyucuya geçiren kısa, samimi ve oldukça baþarılı öyküler bunlar. Sade, süssüz, net bir anlatımı var. Küçürek öykünün insanın damaðında bıraktıðı o nefis tadı hissettiren, abartılmamıþ, dozunda, sarıp sarmalayan sıcak bir anlatım.
Dublin'e Gece Uçaðı Ali Hulki Cihan'ın ilk öykü kitabı. Kitabın her halinden yazarın, edebiyat sahnesinde daha uzun yıllar yer alacaðı, bu güzel serüvenin devam edeceði görünüyor…

Füsun Menþure