Beschreibung

Her insan en az bir kıssanın içinden geçer. Kıssaların serin gölgesinde büyür insan düþleri. Kıssaların baþucunda uyur gerçeðin acısı. Kıssaların çaðlayanından dökülür insanlıðın gözyaþları. Kiþisel menkıbesinin yataðını dolduran nehirdir insanın nefesleri. Güzel'e akıyor insan. Bulansa da Güzel'e varıyor, Güzel'e doðru duruluyor.

Yıllarca suskun kalmıþ bir yazarın kıssalara b/akıþının duru kayıtlarını tutuyor Güzelgâh. Yolu güzel eyleyenin yoldan yürüyenlerin güzelliði olduðunu fısıldıyor satır aralarında. Sessizliðin göðe uzanan acemi tomurcuklarına üflüyor hece hece. Esma-i hüsna'yı eþyanın yüzünde, hayatın kıpırtılarında okuyor. İnsanın, sonsuz güzelliðin cümlesi içinde nezaketle kullanılan bir kelime olduðunu duyumsuyor. "Damdan düþmüþ"lüðün yaralarını kanata kanata acıyı bal eyliyor. Yazı olsun diye yazılanlardan deðil, yaþamanın ince gözeneklerinden sızan bir bilgelik bekliyor sizi...