Beschreibung

Cumhuriyet'in ilk günleri gibiydi yüzün…

Bige Güven Kızılay'ın çok satan ilk romanı Kehribar Zamanında Aþk 29 Ekim'e özel sert kapaklı, tamamı imzalı ve sınırlı sayıda numaralı baskısıyla okuyucusuyla buluþtu.

Yüzyılın aþkı! Üstelik gerçek...

'Münevver titreyen elini yavaþça o'nun eline bırakıverdi. Elini sımsıkı kavradı eli. Sıkı ama nazikçe… Öyle nazik bir tutuþ ki, sanki yavru bir kuþu avucuna alırcasına… İncitmemeye özen gösterir gibi…Üstelik bu ayaz kıþ gününde, nasıl olabiliyorsa sıcacıktı elleri. Yumuþak, güven verici…Baþını kaldırdı, baktı Münevver.
Gözgöze geldiler. Kehribar rengi gözleri vardı!..'

Aþk biraz kehribara benzer aslında...
Bir aðacın özsuyu gibi insanın doðasında vardır...
Reçine diye yüzüne bakmadıðımız o þey, yıllar boyunca binbir mevsimi yaþar, en sert rüzgârlarda savrulur, en vahþi yaðmur taneleriyle dövülür, en sıcak güneþle ısınır, en soðuk karla kaplanır... Sonunda ise þahane bir renkte çok deðerli bir taþa dönüþür. Adına o zaman kehribar derler…

Aþkın kehribar hali herkese nasip olmaz. Çünkü sabır gerektirir. Emek gerektirir. Hoþgörü gerektirir. Vefa gerektirir. Reçineyi mücevher yapan zorlu süreçte ellerinizi sımsıkı kenetleyip durabiliyorsanız eðer, boynunuza kehribardan kolyenizi ıþık ıþık bir niþan gibi takarsınız. Kehribar aþkın ta kendisidir...