Beschreibung

Oysa herkes cehennemin alev alev yanan bir yer olduðunu söylerdi. Þimdi herkesin yanıldıðını biliyordu! İnsanın içindeki cehennemdaha tehlikeliydi. Karanlıktı. Karanlık ise sessizlik ve karamsar bir yalnızlıktı. Baðrında yanan cehennem asla sönmeyecek, vicdanınınsesi hiçbir zaman kesilmeyecek bir buz daðıydı.

"Gitme demeye dilim varmıyor, gurur iþte, istenmediði yerde gönül durmuyor. Oysa daha konuþacaklarımız vardı, yarım kalançaylarımıza katık ettiðimiz gülüþlerimiz... Paylaþacaklarımız bitmemiþti henüz. Ellerini tutup, gözlerine bakarak dertleþecektim daha.
Sızlayan yanıma sevdanın yara bandını yapıþtıracaktım.
Oysa daha doyamadım gözlerinin gülümsemesine... Kokunu yeterince çekmedim içime?
Kollarım acıyana kadar sarılamadım bedenine... Sinemdeki boþluðu dolduramadım emanetinle...
"Herkes kendi tercihini yaþar." demiþti babam, sen de tercihini yaptın. Ayırdın bizi. Kopardın kopmaz dediðim baðlarımızı...
Rahat ol, git. Aklın kalmasın bende. Dramatik vedaların kahramanı olmayacaðım bugün, arkamı döneceðim sen giderken, sessizolacak gidiþim. Yanaklarımı yıkayan yaþları benden baþkası bilmeyecek mesela, yumruk yaptıðım elimin kalbine yüklenmesinihissetmeyeceksin. Karnımdaki boþluðun aðrısını, kesilen nefesimin belimi ortadan ikiye ayırıþını hissetmeyeceksin. Ben arkamıdöneceðim sana, sen vazgeçtim sanacak, derin bir nefes çekeceksin. Ben ise son nefesimi verecek, yaþayan ölüye döneceðim. Ah Cem.
Yüreðimin kapanmayan yarası olacaksın sen. "