Beschreibung

Masanın baþında sandalyeme oturmuþ tekrar karþımda duran gül aðacına dikkat kesildim.
Gözlerim gül aðacına takılı kalmıþ kendimi ona bakmaktan alamıyordum. İlkbaharda pembe
pembe açmıþ çiçekleriyle adeta arzıendam ediyordu. Göz alıcı muhteþem güzelliði karþısında
tefekkür etmemek mümkün mü? Elimde kalem karþımda gül aðacı ben öylece dalmıþ
seyrediyorum. Derken bismillah deyip yazmaya baþladım.
Buraya yeni taþındıðımda onu kiraz aðacı sanmıþtım. Sonraları öðrendim gül aðacı olduðunu.
Gerçek güle benzeyen çiçekleri, insanı cezbediyor, subhanallah deyiveriyordum. İç içe
katmanlar halinde nazik ve narin çiçekleriyle kendine bakanın gönlüne huzur veriyordu. Göze
sürur eden güzelliði insanı kendine çekiyordu.