Beschreibung

Düþünce tarihi, bir anlamda insanlıðın tarihidir. İnsanlıðın ortaya koyduðu medeniyetler, bu düþünce ve felsefe birikiminin verimli neticeleri olarak ortaya çıkarlar. Hakim ve baskın görüþ olarak ileri sürülen tez; maalesef felsefe ve hikmetin kaynaðını sürekli Batı'da, daha doðrusu Antik Yunan'da arama çabası içerisindeki anlayıþtır. Son yıllarda bu "doðmatik" tabu, artık yerini daha bilimsel bir temelle hareket eden baþka görüþlere terk etmektedir. Artık bir kısım Batılıların da söylediði gibi, Hint, Mısır ve Babilliler'in tefekkür birikimi, Antik Yunan'ı besleyen en önemli kaynak durumundadır.

İslam felsefesine gelince; Müslüman Hakimler/filozoflar, Kur'an ve Sünnet'in hikmet külliyatından alabildiðince beslenmiþ ve arkasından Antik Yunan, İran-Sasani ve Hint felsefe kaynaklarından kapsamlı bir þekilde yararlanmıþ ve nihayetinde özgün bir felsefe inþa etmiþlerdir. Bunu gerçekleþtirirken de Batı'daki türdeþlerinin aksine, referans kaynaklarını gizlememiþ ve böyle bir "kompleks" içerisine de düþmemiþlerdir. Ortaya çıkan İslam Felsefesi, düþünce tarihinin yaklaþık dört beþ asır hükümranlıðını üstlenerek hem Batı'yı hem de Doðu'yu etkileme kapasitesine sahip bir felsefe geleneðini, tartıþmasız bir þekilde insanlıða sunmuþtur. Felsefe ve aklî düþünce alanında ulaþılan birikim ve külliyat, İslam dünyasına "altın çaðı"nı yaþatmıþtır. Bunun neticesi, -Gazzalî'ye kadar dönem için söyleyecek olursak- Baðdat merkezli Abbasî Medeniyetinin uygarlık sahasına çıkması ve geliþimi olmuþtur.