Beschreibung

Siz hiç tende leke bırakan gözyaþı gördünüz mü? Ben gördüm. Ölmeden önceki son gözyaþıydı o. Son kez sızdı göz kapaklarının arasından sızdı, geldi ve elmacık kemiðinin üzerinde durdu. Durdu çünkü onu daha fazla akıtacak canlı bir hücre kalmamıþtı. Nefes alıp vermekten daha kısa bir süre sonra o damla, gelebildiði o yerde, damla olmaktan çıktı kahverengi bir lekeye dönüþtü. Onun doðum lekesi yoktu ama artık bir ölüm lekesi vardı. O bir kadındı. Kocasının ona sunduðu çileli hayata hep sabretti. Kendi istediði hayatı hiç yaþayamadı. Namus denen o lanet þeye leke sürmeyi asla aklının ucundan geçirmedi ama ne kocası ne de hayat, onun bu onurlu duruþuna, sabrına ve dayanıklılıðına asla layık olamadı.

Bu yüzden ben bu kitabı, kimi zaman doðuþtan lekeli, çoðu zaman yaþarken ruhuna leke atılmıþ, en acı zaman ise ölürken hem bedeninde hem ruhunda, bahtsız hayatının lekelerini taþıyanlar için yazdım. Belki de en acısı ben bu kitabı, kendi kanından korkmak zorunda bırakılan kadınlar için yazdım...