Beschreibung

'Pencereden sızan sabahın ilk ıþıkları odayı aydınlatırken içindeki karanlık koyulaþıyordu. Yanındaki ter kokulu vücuttan sıyrıldı kalktı, paramparçaydı. Parçaları nasıl tekrar bir araya getireceðini bilmiyordu. Sigarasının dumanı odada daðılırken tıslayarak uyuyan adama nefretle baktı.'
*
'Büyüleyici bir zehir herkesi uyuþturmuþtu.' Korku…
*
'Kolları yana düþtü, çıplak vücudu titriyordu, gözleri boþ boþ tavana bakar haldeydi.'
*
'Kimsin sen? Sen kimsin? Kimsin sen?' Bu iki kelimeyi defalarca tekrarladı, sözde kitaptan okuyordu, aslında takılmıþ plak gibiydi. İþaret parmaðıyla göðsüne bastırdı yüksek sesle sordukça sordu, 'kimsin sen?' 'Ben kimim? Elini yüzünde gezdirmeye baþladı saçlarını karıþtırdı, düzeltti, ince kumral tellerini avuçladı sanki kendini tarif edecek bir ipucu arıyordu.'
***
Tarih; on iki Eylül bin dokuz yüz seksen.
O gece þafak sökmedi, güneþ doðmadı. On yıllardır alaca karanlıktayız.
Öykülerimiz kirlendi. Öfke ve þüphe, korku ve þaþkınlık ele geçirdi ruhumuzu.
En masum yerimizden, insanlıðımızdan vurdu bizi Eylülde gelenler.
İyi kötü, güzel çirkin, doðru yanlıþ, birbirine girdi. Hayatı anlayamaz olduk, hayatta bizi. Kurban edilenlerle dolu bir mazinin tam göbeðidir seksen Eylülü.
Nereye gittiðimizi bilmeksizin kaçıþtık, daðıldık, kaybolduk.
Mutsuz ve küçük hikayelerimizde cılız umutlarımıza tutunduk.
Nicedir, uçurumun kenarındaki ince dalda sallanıyoruz.