Beschreibung

Hatalar, hiç yapmamız gereken yerde duruyorlar. Sanki daha biz varolmadan önce bizi bekliyorlar. Önceden yazılmıþ çizilmiþ bir oyun bir kurgu. Hatalar bir figüran gibi cansız. Bir dokunuþla canlanıyor. Seni bekleyen tüm olmazlar oluyor.

Aslalar imkansızlıðını yitiriyor senden bi haber. Figüran artık canlı. Konuþabiliyor. Durduðu yerde durmuyor. Yapmaman gerekeni söylüyor sana. Bir bir çarpıyor suratına. Yapmamalıydım diyorsun. Hepsi bir hataydı, keþke diyorsun, keþke yapmasaydım. Hata, hayatın þeytanı. Kurallara aykırı. Hata yaparsan lanetlenirsin. Hata sana aþaðılayıcı gözlerle baktırır. Hata ölene kadar arkandan gelir.

Figüran da seninle birlikte susar. Ben gidersem unutulur dersin. Ama hayat baþka figüranları da konuþturur ardından. Kimseler sana söylemezdi belki ama her insan hata yapar. Bazıları açık verir bazıları ise ölene dek saklar. Tek fark budur iþte. Oysa bilmen gereken tek þey hatasız kul olmaz.