Beschreibung

Balasagun Bilgesi! Yazdıðın bahar tasviri kısmına gelince ben, Bircan Hoca'nın iyice coþtuðunu fark ederdim:

"Bahar yeli, doðudan eserek geldi. Dünyayı süslemek için cennet yolunu açtı. Misk ile doldu kara toprak... Kurumuþ aðaçlar, yeþiller giyindi. Mor, al, yeþil ve kızıl renklerle süslendi tabiat. Kara toprak, yeþil ipek büründü. Hıtay kervanı, Çin kumaþı sundu. Ova, dað, kır, vadi bunu yayıp döþendi... Binlerce çiçek, gülerek açıldı. Karanfil kokulu bahar rüzgârı esti. Kaz, ördek, kuðu ve kılkuyruk gökyüzünü doldurdu. Baðrıþarak bir yukarı bir aþaðı kaynaþıyorlar. Bak, biri kalkıyor, biri konuyor. Biri yüzüyor, biri su içiyor. Gökte yüksek sesle baðrıþmakta turnalar. Dizilmiþ deve kervanı gibi. Uçup kanat çırpıyorlar. Keklik, sesini düzdü.

Eþine sesleniyor. Sanki güzel bir kız, gönül verdiðini çaðırmakta. Keklik öttü. Katıla katıla gülmekte. Aðzı kan gibi kızıl. Kaþı kapkara. Bülbül, çiçek bahçesinde türlü seslerle ötüyor." Bu kitabın yazarı, büyük iddiaların peþinde deðil. Çünkü o, ömrümün kalan kısmını sade ve yalın bir biçimde geçirmek istiyor. Ama kitabın önemli bir iddiası var: Yusuf Has Hacip ve eseri Kutadgu Bilig'i bir roman tadında tanıtmak ve sevdirmek. Takdir okuyucunun.