Beschreibung

Geçmiþ bazen uçurumların en derinidir kimileri için. Dönüp þöyle bir bakmak bile acıtır. Hele geçmiþten gelen biri, geleceði de geçmiþe katmak isterse yaman olur; sevgisi zehir, hatıraların da deðeri yok olur, yazık olur...

İþte geçen yaz bana son kez geliþinde; yakın geçmiþe kadar tüm yaþanmıþlıkları; acımıþ, belki acıtmıþlıklarıyla; belki de bugünün için tehlike olmaları ihtimaline karþı tek kibritle kundaklaman bundandır. Dönmenin imkânsız olduðu geçmiþ, ne tatlısını yaþatır yeniden ne de acısını saklar. Adı üstünde geçmiþ, gitmiþ...

Eðer beni bir gün dünyada bulamazsan sevgili; gerçek boyutlarda karın, yaðmurun, acımasız fırtınaların ve beni nedense rahatsız eden hiçbir dünyalının olmadıðı, kimsenin aþkımızı ayıp saymayacaðı ve zarar veremeyeceði yerlere, düþünce ve hayallerimin sınırsızlıðına seni de alıp gitmiþimdir. Eðer alamamıþsam seni yanıma, o zaman sakın bana acıma sevgili. Orada gerçekten yaþıyorumdur belki ve hakkım olmadıðı kadar þimdi. Belki de elveda sevgili... Beni benden ve senden koparmaya çalıþan bir þeyler var sanki; benim anlayıp kabul etmek istemediðim, senin de bazen hayatının içine almaktan ürküp dıþlamaya çalıþtıðın beni, yine de reddedemediðin bir þeyler... Beni bana teslim et sevgili. Kendimi onarmam lazım, buna çok ihtiyacım var. Git sevgili, git... Seni bekleyenler var.