Beschreibung

2000'li yılların baþlarında kamu kültürünün, iþbirliðinin ve bilginin zaferi olarak görülen dijital teknolojiler ve
bu teknolojilerin beslediði dijital kültür, aradan geçen yıllar içinde kapitalizmin en saðlam çarklarından biri
hâline geldi. Dünyayı birbirine yaklaþtıran aðların, gönüllü topluluklarının, kitlekaynaðının gücünü fark eden
Silikon Vadisi'nin teknoseçkinleri, iþ dünyasının guruları, giriþimciler ve risk sermayedarları son yıllarda bu
yeni kültürü kapitalizmin insanlıða bir 'armaðanı' ve kapitalizm hakkındaki olumsuz kanaatlerin haksız
çıkıþının bir belirtisi olarak görüyorlar.
Bu kitapta Jenny Huberman bu iddiayı enine boyuna sorgulayıp deðiþenin kapitalist düzenin kendisi deðil,
yüzü ve araçları olduðunu ileri sürüyor. Dijital dünyanın yarattıðı imkânların kapitalist sistem tarafından kısa
sürede yeni sermaye birikimi, tahakküm ve el koyma biçimleri yaratmak için nasıl kullanıldıðını ortaya
koyuyor. Bu yeni biçimleri meþrulaþtıran ideolojilerin hangileri olduðunu soruyor. Bu ideolojilerin, kamu
yararını ve açık kaynakları, küçük bir grup ayrıcalıklı insanın elinde toplanan üretim ve propaganda araçları
hâline getirdiðini ifþa ediyor.