Beschreibung

'Orkidenin siyahı mı olur demeyin. Doðada ender bulunan bir çiçekten bahsediyoruz. Ölüm Çiçeði!'
Ve bir gün?
Gazeteci refleksi ya; güne baþlama ritüelimiz, olan biteni takip etmek? Bundan yaklaþık üç yıl önce bir haber çarptı gözüme:
'Kadın cinayetleri son 20 yılda yüzde 1400 arttı!'
Bu noktada toplum olarak bilinçlenmenin ne derece yavaþ olduðunu, toplumun duyarsızlıðını hatta cahilliðini düþündüm o
gün. Devamında gelen birkaç saat boyunca tecavüzler, kadın cinayetleri, çocuk gelinler, okumasına fırsat verilmeyen
kardelenleri düþündüm. Düþündüm ki toplumda bu konuda birkaç cılız ses harici hiçbir þey yok.
Neden mi cılız ses diyorum? Çünkü çıkan sesler çoðu zaman ulaþması gereken yerlere ulaþmıyor. Toplumun bu konudaki
bilinçlenmesi de ya yok ya da çok yavaþ. Hemen akabinde bir karar verdim:
Artık bu konuda sert bir dile ihtiyaç var.
O günün ardından yaklaþık iki yıl boyunca elinizde tuttuðunuz bu kitabı tasarlamakla geçti. Bir yandan mesleðimi icra
ederken bir yandan da kadına yönelik þiddetin haberleriyle yüzleþtim.
Mesleðim boyunca attıðım ilk adımlar da heyecanının yanında birtakım zorluklar getirdi. Bu, elinizde tuttuðunuz kitap için de
geçerli elbette ki?
Sonuç olarak, birileri haykırmalı? Birileri haykırırken, birileri de 'Nasıl olsa o haykırıyor.' Diyerek susmamalı. O birilerinin
üzerine, birileri daha eklenmeli.
Ta ki hepimiz öðrenene kadar.
Siyah Orkideler'e gerek kalmayana kadar!