Beschreibung

Hazırlamıþ olduðumuz Farsçaya Giriþ kitabı her þeyden önce bir bakıþ açısı denemesidir. Alanın uzmanları tarafından yapılmıþ deðerli çalıþmalar elbetteki az deðildir. Her tür metin farklı yöntemler uygulanarak kavranabilir. Dil öðrenimi de mutlaka öyledir. Gramer, dilin mantıða hitap eden mekanik yönünü teþkil ettiði için matematiksel formüller ve çözümlerle karakterize edilebilir. Semantik, yani anlambilimsel tarafı ise daha çok tasarruf edilirken ortaya koyduðu yapıdır ki, dil kendini bu yapı içinde geliþtirir ve geniþletir. O halde, dilin kavranabilirliði, bünyesindeki bu özellikleri tanımakla saðlanabilir. Farsça, Hint-Avrupa dil ailesindendir. Dolayısıyla Türkçenin dahil olduðu Ural - Altay dil ailesinden oldukça farklı bir yapı arz eder. Fakat tarih, siyaset, din, kültür ve toplumsal yapı bu iki dili çoðu defa yan yana getirmiþtir. Anadolu sahası Osmanlı Edebiyatı metinleri dikkate alınınca bir çok eserin Farsça yazıldıðı gözlenir. Türkçe yazılan eserlerde bile kelime bilgisi yanında Farsça cümle bilgisinin metin çözümlemeleri için vazgeçilmez olduðu görülür. Zira bir mısra veya cümlede geçen kelimelerin bir çoðu Türkçe olsa bile söz diziminin, belki dönemin kültürel hayatında okunan Farsça eserlerin veya Arap ve Fars toplumunun imparatorluk tebasının bir kısmını teþkil etmesi münasebetiyle sentaksın (cümle düzeninin) zaman zaman Türkçe olmadıðı görülür. İþte bütün bunlardan hareketle hazırlanan bu eser Klasik Türk Edebiyatının anlaþılmasına bir katkı saðlamak gayesine hizmet eder. Eser iþlevsel gramer özeti, çeviri ve Türkçe-Farsça mukayeseli tahlil çalıþması olmak üzere üç ana bölümden oluþmaktadır. Gramer bölümünde, kullanımı yaygın ve fonksiyonu özel olan unsurlar üzerinde yoðunlaþıldı. Çevirinin nesir bölümüne edebî bir çeviri beklentisiyle bakılmamalıdır, çünkü mümkün olduðu ölçüde her lafza kendi kuruluþ (oluþum) mantıðı içinde bir karþılık bulmaya çalıþıldı. Mensur metinler üzerinde yapılan tahliller; kelime (morfolojik) ve cümle yapısı (sentaks) olmak üzere iki kısımdan oluþmaktadır. Eserin sonunda yer alan þiir çevirilerindeyse, metnin orijinalindeki þiiriyeti muhafaza edebilmek gayesiyle hareket edildi.