Beschreibung

Takıyyüddîn İbn Teymiyye (öl. 728/1328), karizmatik ilmî kiþiliði, kendine özgü fikirleri ve eleþtirel yönüyle İslâm düþünce tarihinde derin izler meydana getirmiþ çok yönlü bir ilim adamıdır. İbn Teymiyye'nin mensup olduðu aile, Hanbelî mezhebinin güçlü âlimlerini içerisinde barındırmakla meþhurdur. İbn Teymiyye'nin dedesi Mecduddîn İbn Teymiyye (öl. 652/1254), pek çok alanda eser kaleme alan bir âlimdir. Babası Þihâbuddîn İbn Teymiyye (öl. 682/1283) ise Harran bölgesinde Hanbeli fıkhında fetvaların kendisinden sorulduðu ilim adamlarındandır. Elinizdeki bu kitapta, Hanbelî-Selefî ekolüne müntesip Takıyyüddîn İbn Teymiyye'nin kaleme aldıðı usûl eserlerinden hareketle onun hadis ve haber konularıyla ilgili yaklaþımları ortaya konulmuþtur. Bu anlamda temel olarak referans alınan eser, el-Müsevvede fî Usûli'l-Fıkh isimli çalıþmadır. İhtiva ettiði zengin usûl konuları açısından Hanbelî fıkıh usûlü geleneðinde önemli bir yer edinen bu kitabın telifinde Takıyyüddîn İbn Teymiyye'nin yanı sıra dedesi Mecduddîn İbn Teymiyye'nin büyük katkısı olmuþtur. Babası Þihâbuddîn İbn Teymiyye ise esere bazı ilavelerde bulunmuþtur. Bundan dolayı Takıyyüddîn İbn Teymiyye'nin hadise bakıþı ortaya konulurken sistematik bir bütünlük içerisinde dedesi ile babasının görüþlerine de yer verilmiþtir. İbn Teymiyye'nin söylemlerinde ve hadis kabul þartlarında ehl-i hadisin karakteristik bütün özelliklerini koruduðu ve akıl-nakil iliþkisine dair ortaya koyduðu bakıþ açısını hadis usûlünde de uyguladıðı görülmüþtür. İbn Teymiyye, epistemolojik, analitik ve felsefi yönü aðır basan haber teorisini önemli ölçüde tartıþmıþ ve bunu aklî bilgiler ile desteklenen naklî deliller üzerine inþa etmiþtir. Bundan dolayı onun akıl-nakil birlikteliðini ve uyumunu esas alarak nassları anlamaya gayret ettiði görülmüþtür.