Beschreibung

İster beþeri, ister ilâhî olsun, mutlaka her dinin kendine göre kaynakları vardır. Son ilahi din olan İslâm dinin de kendine has kaynakları mevcuttur. Bu temel kaynaklarının baþında Kur'ân-ı Kerîm ve Hz. Muhammed'ın (s.a.s.) sünneti gelmektedir. Ancak sünnetin kaynak deðeri noktasında Hz. Peygamberin vefatından hemen sonra günümüze kadar tartıþmalar devam edegelmiþtir. Tarihte neredeyse sünneti toptan reddedenler olmamıþken 19. Yüz yıla gelindiðinde sünneti toptan reddedenlerin ortaya çıktıðı görülmektedir. Ne var ki, bu tarihsel süreçte hiçbir zaman günümüzdeki gibi þiddetli bir þekilde sünnete karþı sistematik bir reaksiyon gösterilmemiþ ve sünnete saldırı olmamıþtır. Teknolojinin de etkisi ile sosyal medyada ve sosyal hayatta farklı platformlar oluþturularak sünnetin kaynak deðerini tartıþmanın merkezine alan çok yönlü çalıþmalar sürdürülmektedir. Dolayısıyla gelinen noktada bu mesele sünneti toptan inkâra kadar gelmiþtir. Hâlbuki Peygamber'in (s.a.s.) sünnet olmadan İslâm dini anlaþılmaz ve yaþanmaz. Öte yandan, tarih boyunca İslâm uleması İslâm hukuk kaynaklarının en baþında Kur'ân ve sünneti kabul etmiþ ve bu konuda icma oluþmuþtur. Bu çalıþmada, sünnetin kaynak deðeri üzerinde durulmuþ ve sünnet ile sabit olan ibadetlerin neler olduðu ortaya konulmaya çalıþılmıþtır.