Beschreibung

Çalıþmada bir bu?tu?n olarak ve su?rekli bir biçimde, evrenin yaratıcısının Allah olduðu önce ispatlanır, sonra da ısrarla vurgulanır. Evrenin yegâne yaratıcısının Allah olduðu ve oluþun bu?tu?nu?yle ona nispet edilmesi gerektiðine dikkat çekilir. Allah'ın evrene mu?dahalesinin farklı vakıalar u?zerinden kavranması saðlanarak Allah'ın evrene mu?dahalesinin tekdu?ze
olup olmadıðı ve farklı yollarla ve amaçlarla evrenle temas edip etmediði sorgulanır. Evrenin neden bu þekilde kurgulandıðına iliþkin âyetlerin Allah'ın maksadını ortaya çıkarmak için bir araç olduðu varsayılarak buna dikkat çekilir. İnsanın evrendeki konumu, onun anlam arayıþı çerçevesinde anlaþılmaya çabalanır. Evrene iliþkin anlam arayıþının, insanın anlam arayıþında kendini bulduðu ve insanın evrene amaçsız ve abes olarak gönderilmediði tezi ile iliþkili olduðu belirtilir. Evrenin bir gayeye dönu?k olduðu varsayımı, evrenin planlanmasının arkasındaki nedendir. Evrendeki planlılık ve du?zenlilik kavranmadan, onun bir amaca dönu?k olduðunu anlamaya imkân yoktur. Evrenin bir planlamanın u?ru?nu? olduðu ve bu planın yu?klendiði sorumluluðun izah edilmesi gerektiði çalıþmada belirtilir. Bu planlılık ile evrendeki tabiî afetler ve kötu?lu?k varsayımı Kur'an âyetleri çerçevesinde yeni bir yoruma tâbî tutulup anlaþılmaya çaba harcanır. Kur'an'ın musibet olarak deðerlendirilebilecek farklı yapılardaki âyetlerinin ortak bir payda etrafında toplanarak anlamlandırılmaya çalıþıldıðı ifade edilir. Doðru bir evren algısına sahip olmanın doðru bir Allah algısının arka planını oluþturduðu, çalıþmada gu?çlu? biçimde dile getirilir; doðru bir Allah tasavvurunun, doðru bir vahiy algısı ile inþa edilebileceði ve doðru bir vahiy yorumunun ise doðru bir evren algısıyla test edilebileceði belirtilir.