Beschreibung

Zeynel durmadan kardeþine baðırıyordu:

"Vur ulan vur, bu at geberinceye kadar vuracaksın, anladın mı?"
Bunun üzerine Ali Rıza elindeki sopayı Fırtına'nın karın boþluðuna defalarca indirip durdu. Kaburgalarından bir ya da birkaçının kırıldıðı kesindi. Yine de bu acı ile at ayaða kalkmaya çalıþıyor, kalkar kalmaz da ön ayaklarına ve arka bacaklarına darbeler inmeye baþlayınca tekrar yere çökmek zorunda kalıyordu. Oðullarına yalvarıp duruyordu, Gülbahar:
"Vurmayın, yazıktır, öldüreceksiniz zavallı atı!"

Köy ve kent romanı arasında fark kalmadıðının düþünüldüðü, köy romancılıðının özlendiði bir dönemde ki ben özlüyorum Ali Gümüþ'ün Fırtına adlı romanı klasiklerle özdeþleþebilecek bir roman olarak ilgi göreceðini düþünüyorum.

Kitaba ismini veren Fırtına isimli at, köye gelin gelen Gülbahar, eþi Mahmut ve diðer köylüler; insanların doðayla iliþkilerindeki çabaları, korkuları, insanlar arasındaki düþmanlıkları ve dayanıþmaları inanılmaz güzellikte iþlenmiþ.

Cem Duman