Beschreibung

Viski, deyip de geçmeyin. İlk viskiyi Aziz Patrick'in damıttıðını biliyor muydunuz? Peki, söylenene göre dünyada en çok viski tüketilen ülkenin İskoçya, İrlanda ya da Amerika deðil de Hindistan olduðunu? Viski İsyanı'nı duymuþ muydunuz? Everest Aþ Kitaplıðı'nın üçüncü kitabı Viskinâme, viskinin ortaya çıkıþına, farklı toplumlardaki üretim ve tüketim faaliyetlerine, farklı dillerdeki karþılıklarına, dizi-film sektörüyle kurduðu baða ve nicelerine odaklanıyor. Uygur Kocabaþoðlu ile Onur Kınlı'nın mizahi üslubu bu ortak çalıþmayı renklendirirken tarih sahnesinden örnekler de okuma sürecini ayrıca keyifli hale getiriyor. Türkiye'nin kültüründe viskinin özel bir yeri olduðu ileri sürülebilir. Bir yandan 1960'ların, 1970'lerin, 1980'lerin Yeþilçam filmlerinde patronların, kıyıcıların, kısaca 'kötü adamların' içkisiydi viski. Yoksul semtlerde yaþayanların evlerine, arsalarına el koymak isteyen müteahhit viski içerdi. Yoksul oðlanın sevdiði zengin kızın babası viskiye meraklıydı. Viski, zenginliðin, iþ bilirliðin, kıyıcılıðın bir sembolüydü âdeta. Yalnızca İstanbul'da deðil, taþrada viski içmek de bir ayrıcalıktı. Diðer yandan, yine aynı yıllarda sosyalistleri, komünistleri karalamak için kullanılan bir metafordu viski: 'Bunlar viski içer, sonra da solculuk yaparlar!'