Beschreibung

Selim İleri'den dorukta bir dil ve anlatıþ þöleni: Kapkara alayın eþliðinde ölümsüzlük!



Hazin bir azap günü, yine sonbaharda, üzüntüler cümleleri parçalıyor. Hayat bir yanıltı. Uzak, her þey çok uzak!



Bebek'teki üçüz yalı, Çamlıca'daki bülbül yuvası köþk, Maçka Palas'ta salon-salamanje...

Ulu Þair nereye adım atsa; her köþeden üstüne üstüne gelen Samipaþazâde Sezai'ler, Namık Kemal'ler, Halid Ziya'lar, II. Abdülhamid'ler, Abdülmecid Efendi'ler, Ahmed Hâþim'ler, Nurullah Ataç'lar, ötekiler! Bir ihtiyarın dehþetengiz akþamı baþlıyor.



Kumkuma, sevilmek, unutulmamak isteyen

Þair-i Âzam'ın haykırıþ metni:



"Þimdiki yirmi birinci asrımızda tekrar ziyaret edeyim dedim, hiç deðilse mâzinin hatıralarına. Kendimi tanıttımsa da tanıyanım çıkmadı; fakat yaþlı adamın, yorgun, bastonuyla bile yürüyemeyen, ricasını kırmadılar. Köþkü bomboþ buldum! O muhteþem âvizeler, ıþıl ıþıl aynalar, duvarların ruhsuzluðunu örten o caanım tablolar yok olmuþ! Geriye ölüm kalmıþ, köþkün de ölümü. Köþk ölüsünden yıkılıp giderek kaçtım..."



"Yapılacak

hiçbir þey yok. Elem hiçbir þekilde engellenemez. Akþam ruha

sızı verdi.

Elden bir þey gelmez."