Beschreibung

'Herhangi bir sabahın ayazında, gerçeðimi bulacaðım günün ümidiyle, bekliyorum.'
Beygül: Bey Daðları ve Güllük Daðı'na bakan bir kasabada, ismini daðlardan alan bir çocuk. Aile, mahalle, okul, arkadaþlar; tüm bunlar onun için sıradan hayatın, sıradan insanların kötülüklerini gözlemleyebileceði, öðrenebileceði ortamlardır sadece. Daha kendi tam adlandıramamıþken bile varoluþu, cinsel yönelimi nedeniyle acımasızca savrulabileceðinin farkındadır ve etrafında bir zırh örmek, kendini korumak için bildiði tek yoldur. Menekþe Gülben bu ilk romanında Beygül'ün gittiði yeni þehirlerde, yeni ülkelerdeki yalnızlıðına, korkularına, cesaretine ortak olmaya çaðırıyor okuru ve ürkütücü, zor bir soru bırakıyor geride: Yaþanmamıþ yakınlıklara duyulan özlemle çıkılan yollar, þifaya mı yoksa hayal kırıklıklarına mı açılır?

Ev olmak iyi bir masalcıya sahip olmak demekti, her yıkımda yeni bir masal üreten bir ev hakikati sürekli ve devamlı olarak geciktirirdi, böylece hakikat sürekli ve devamlı yeniden yaratılan bir masal olarak kalırdı. Sadece baþını sokacak bir evi olanlar ise yıkık bir evde yaþamak zorunda bırakılanlardı, masalcıları yoktu ya da çoktan ölmüþtü, o evdekilerin ömrü evin ömrü kadardı, ev ölünce içindekileri de beraberinde
öldürürdü.