Beschreibung

Yaralı aðaçların, kirlenen bulutların, gözü çıkarılan kedilerin, evine dönemeyen kemiklerin,
yer deðiþtiren mevsimlerin,
adsız sokakların, olamamıþ aþkların, sonsuz yalnızlıklarla çevrelenmiþ insanların, çöle dönen
hayatların ve daðılmıþ bir zamanın da bekleyiþinin þarkısıdır artık dillerdeki. Aramanın
giderek evin yolunu kaybetmeye, kurtların, çakalların, avcı köpeklerin ayak izlerini takip
etmeye ve gitmenin dönmeye evrildiði bir labirent. Bekleyiþin Þarkısı, insanın yaþamı
kendi girdabına çekmesinin incelikli anlatısı.
İlk romanı Mevsim Yas ile acının kendi dilini yarattıðı coðrafyanın resmini cesaretle çizen
Mehtap Ceyran, yine bir yaranın kabuðunu kaldırıyor. Bu bir arayıþ, bekleyiþ, onarılmaz
yokluk ve sonsuz bir merhamet romanı.
"Çaðına yokluk veren bir süzgeçten süzülüp geliyordu her þey. Gözümde görüntüler belirip
kayboluyordu. Dilsiz aðızlar, sözcüksüz diller görüyordum. Her þeyin üzerinde bir yorgunluk.
Hiçbir þey
bu dünyada olmanın yalnızlıðını gidermiyordu...
Sarsılmaz bekleyiþimiz kaybolup giden zamanın izleriyle doluydu. Þarkımız sürüyordu."