Beschreibung

Erich Maria Remarque'ın tüm dünyada büyük yankı bulan Garp Cephesinde Yeni Bir Þey Yok'un ardından yazdıðı İnsanları Sevmelisin, savaþın küllerinin soðumaya yüz tuttuðu günlerde geçer. Mültecilerin yangını ise sürmektedir: Sınırdan sınıra kovalanarak geçen bir hayatta, artık hiçbir yerde istenmemektedirler. Sıðınmacıların bir türlü "sıðınamadıðı" dünya, günümüz dünyası için de çok tanıdıktır. Adını Kutsal Kitaplarda geçen "Komþunu kendin gibi sev" buyruðundan alan; herkesin bir gün mülteci olma ihtimalini hatırlatan, bunca acının aslında "boþa" çekildiðini söyleyen, tarihin daima tekerrür etmesinden dolayı endiþe veren, tüm bunlara karþın olumlu duyguların vurgulandıðı sıcak bir roman İnsanları Sevmelisin.

Marill bardaðını boþalttı. "Kötü bir çaðdayız. Barıþ toplarla, bombardıman uçaklarıyla korunuyor. İnsanlık ise, toplama kamplarıyla, toptan öldürmelerle. Bütün deðer ölçülerinin altüst edildiði bir zamanda yaþıyoruz Kern. Bugün saldırgana 'barıþ koruyucusu', kamçılanana ve kovalanana ise 'dünya düzenini bozan' deniyor. Üstelik bir sürü millet de buna inanıyor."