Beschreibung

20. yüzyıl Rus edebiyatının en önemli þairlerinden sayılan Anna Ahmatova'nın þiirlerinde aþk, ayrılık, yalnızlık, hasret, umut, ölüm kavramları bambaþka bir tonlamayla karþılık bulur ve okuru derin bir duyguyla sarsar. Ahmatova'ya göre þiir yaþamın bir yansıması olmalıdır; bu görüþ, onun þiirlerini özümseyebilmek için de yaþamına tanık olmaya davet eder: Yorucu ayrılıklar yaþayan bir kadın, kocasının ilgisine hasret bir eþ, cezaevi kapılarında evlat yolu gözleyen bir anne, ülkesinin geleceði için kaygılanan bir yurttaþ, sürgüne ve sansüre mahkûm edilmiþ bir þair dolaþır mısralarında. Geçmiþin acı hatıralarını ve geleceðe dair belirsizliði bir araya getiren bu zamansız mısralar Ahmatova'nın varoluþa dair sorularını umut ilkesinin içinden gösterir. Boris Eyhenbaum'un ifadesiyle, 'Ahmatova'nın þiiri sohbet havasındadır, dar bir çevrede bir araya gelen insanların arasında geçen samimi bir muhabbet gibidir, anlatılmayı bekler.'