Beschreibung

'Hayatı neyse þiiri de oydu.'

Diyarbakır'ın taþları þehrin hafızasını taþır. O taþların gölgesinde bir meyhane vardır: Ben û Sen.

Edip'in hikâyesi burada baþlar. Çocuk yaþta sinema önlerinde gazoz satarken aldıðı 'Serçe' lakabı, edebiyat merakı ve giderek meyhanenin müdavimleriyle kesiþen yolu? Ama bu yalnızca bir gencin serüveni deðildir; bir þehrin toplumsal belleði, masalara oturan her tipte görünür.

Ahmet Çakmak, Ben û Sen'de yalnızca bir mekânı deðil, dönemin siyasi havasını, sokaklara sinmiþ gerginliði, dilden dile dolaþan anıları ve efsaneleþmiþ tipleri anlatıyor. Solcu Gençler'den Sanatçılar'a, Garibanlar'dan Tefeciler'e, Kürt Yazarlar'dan Sonradan Tövbe Eden Adamlar'a kadar her masa kendi hikâyesiyle Diyarbakır'ın canlı portresini tamamlıyor.

Bu roman, bireysel arayıþla toplumsal hafızayı buluþturan, taþın, þarkının ve masaların dile geldiði bir anlatı.

Taþın kalbi yok mu sanırsınız, yüreðinde bir kalıp taþ deðil, kanlı canlı et parçası taþıyan zalimlerin yanında?