Beschreibung

Aldatanlar aldatmakla yetinmezler; onlar, ihanete uðrayandan bunun için üzülmemesini, kahırlanmamasını, dertlenmemesini, sevdiðinin bir baþkasıyla yaþadıðı hazzın üstüne kendi acılarının gölgesinin vurmasına izin vermemesini de isteyecek kadar bencilleþirler. İhanetin yarattıðı ve hem aldatanın hem aldatılanın hayatına yayılan kederli gölgeyi, isterler ki aldatılan temizlesin, aldatanı vicdan azabından, suçluluktan, bir baþkasını haksız yere üzmüþ olmanın utancından kurtarsın; bunu elde edebilmek için aldattıklarının önünde alçalmayı, kendilerine acındırmayı, gülünç þaklabanlıklarla bir gülücük koparmaya uðraþmayı mubah sayarlar ama ne yaparlarsa yapsınlar bu armaðanı aldattıklarından alamazlar; aldatılan, elinde kalan son silahı asla kendini aldatana gönül rızasıyla teslim etmez. Ragıp Bey de, þehrin bir isyanla sarsıldıðı o akþam, akıbeti meçhul bir yolculuða çıkarken, istediði armaðanı alabilmek için farkına varmadan kendisini acındırmaya uðraþtı; eðer yaptıðı þeyin farkına varabilseydi bunu asla yapmazdı ama o anda, kendi kederiyle soðumuþ kadının bir tebessümüne, yarı karanlık odada tek baþına Kuran okuyan yalnız kadının kendisine baðıþlayacaðı bir vicdan rahatlıðına öylesine muhtaçtı ki kendisine hâkim olamadı. "Bir çatıþma kaçınılmaz gözüküyor, gidip de dönmemek var, hakkınızı helal edin." Hatice Hanım'ın verdiði cevabı hiçbir zaman unutmadı: "Benim sizde bir hakkım yok."