Beschreibung

Abbâsî hanedanının ilk hâlifesi Ebü'l-Abbâs Seffâh'ın ardından halifeliði üstlenen Ebû Cafer Mansûr gerçek anlamda Abbâsîler Devleti'nin kurucusu sayılır. Onun idaredeki ilk önemli adımları ise Emevîlere karþı gerçekleþtirilen ihtilal hareketinin ortaklarını sırasıyla tasfiye edip yönetimi Abbâsî hanedanında birleþtirmesi suretiyle iktidarda birliði saðlaması, bunun devamı mahiyetinde Emevî yönetiminin yeniden canlandırılması adına gerçekleþtirilen isyan faaliyetlerini baþarısız kılmasıdır.Ebû Cafer'in iktidarda baþ etmek durumunda kaldıðı en önemli dâhilî problemler ise Ebû Müslim'in öldürülmesi bahanesiyle ortaya çıkan Horasan ve Maveraünnehr merkezli siyasî isyanlardır. Yönetimi tehdit eden diðer bir faaliyet ise iktidarın aslında kendi hakları olduðuna inanan bu uðurda Emevîler döneminden itibaren mücadele eden Ali evladı hareketleridir. Mansûr bunların yanı sıra farklı zamanlarda ülkenin deðiþik bölgelerinde yaþanan Hâricî isyanlarını da etkisiz hale getirmiþtir.Halîfeliði döneminde bir taraftan dâhilî problemlerle meþgul olan Ebû Cafer Mansûr diðer taraftan da Abbâsî hanedanına devlet olma karakteri kazandırmak adına ülkeye yeni bir baþkent kurma ihtiyacı duymuþ, bu sebeple uzun araþtırmalar sonucunda günümüz Irak'ının da yönetim merkezi olan Baðdat'ı baþkent sıfatıyla inþa etmiþtir. Baðdat, kuruluþundan itibaren sadece bir siyasî merkez olmayıp aynı zamanda ilim, kültür, sanat ve ticaretin de rakipsiz merkezi olma özelliðini uzun asırlar devam ettirmiþtir. Bütün bunlar sebebiyle Abbâsîler devleti tarihinde Ebû Cafer Mansûr döneminin önemli bir dönüm noktası olduðunu tespit etmek, kendisini de gerçek anlamda Abbâsîler devletinin kurucusu olarak kabul etmek mümkündür.