Beschreibung

Þenay Seba, içten ve kararlı cümleleriyle, basmakalıp fikirlerin önünde yıllanmıþ bir kapı gibi duruyor: Çocuklar, yetiþkinlerin ısrarcı rüzgârıyla oluþan akıntıda sürüklenecek balıklar deðildir; onlar yavaþ ama istediði yöne yüzen balıklar olmalıdırlar. Heyecanın hep dorukta tutulduðu, bir çocuðun hayal gücünün götürdüðü yere giden bu çalıþma, yetimhane yaþamının barındırdıðı hisleri de tüm samimiyetiyle önümüze seriyor. Yetimhanelerde rengârenk kapılar açan görevlilerin çoðalması umuduyla