Beschreibung

"Size doðrusunu söyleyeyim mi azizim?.. Ben, sizin bundan haberiniz var sandım; çünkü niþanlınızla tekrar tekrar yalnız kaldınız, serbestçe konuþmak fırsatını buldu­nuz. Bundan baþka, halanız, yeðenimin baþına gelen ka­zayı biliyordu... Size söyledi sandım."

"Hayır... Hiçbir þey söylemedi."

Hulûsi Bey, kendisine kafa tutan bu genç ve fakir mü­hendise öfkelenmeye baþlamıþtı. Müstehzi bir sesle "Þaþı­lacak þey!" dedi. "O hâlde sizin mantıðınıza, dirayetinize müracaat ediyorum oðlum: Sizin gibi parasız, pulsuz bir delikanlıya milyonları olan bir kızı hem de üstelik güzel, okumuþ bir kızı, niçin verelim? Eðer yeðenimin baþına böyle bir kaza gelmemiþ olsaydı, hiç þüphe yok ki onu, sizden daha yüksek bir gençle evlendirirdim."

Bu açık hakaret karþısında Fahir'in yüzü, tokat yemiþ kadar bembeyaz kesildi. Filhakika, adamın hakkı vardı. Kendisi kör gibi hareket etmiþti. Bu kadar zaman þüphe içinde yaþadıðı hâlde, hâlâ Nüveyre ile aralarında acayip bir vaziyet olduðu hâlde nasıl olup da hakikati görmemiþ­ti? Budala Fahir! Bile bile, isteye isteye aldanmıþtı. Kendi kendini aldatmak, avutmak istemiþti.

Halk arasında çok okunan romanların yazarı Muazzez Tahsin Berkand, eserlerinin çoðunda güçlü kadın karakterleri yansıtmıþ; çoðunlukla aþk konularını ele aldıðı bu eserleri pek çok baskı yapmıþ ve filme alınmıþtır.

Romanlarında İstanbul'u ve o zamanın yaþayıþını pek güzel resmetmiþ; þimdilerde bizi belki de özlemle anılan o günlere, incelikler deryasına götürmüþtür. Öyle ki Selim İleri, yazarın eserleri için þu güzel tanımlamayı yapmıþtır:

"Muazzez Tahsin Berkand'ın romanlarında, eskilerin 'aile terbiyesi' dedikleri, yıldızı sönüp gideli epey olmuþ o yaþama biçimi, yaþama görgüsü daima duyumsanır."